Jak przygotować bazę wiedzy dla asystenta głosowego: checklista
Asystent głosowy odpowiada tylko tym, co placówka zapisała w bazie wiedzy. Ta checklista pomaga zebrać wszystko przed startem i utrzymać bazę w porządku, gdy telefony już dzwonią.


W tym artykule
Dlaczego od bazy wiedzy zależy jakość rozmów
Pacjent dzwoni w czwartek o 19:40. Pyta, czy na badanie krwi trzeba przyjść na czczo i czy przychodnia ma parking. Rejestratorka odpowiedziałaby bez zastanowienia. Asystent głosowy odpowie tak samo dobrze, ale tylko wtedy, gdy obie informacje są zapisane w bazie wiedzy.
Baza wiedzy to zbiór krótkich odpowiedzi na pytania, które pacjenci zadają przez telefon. Asystent nie zgaduje i nie dopowiada. Gdy czegoś w bazie brakuje, mówi, że przekaże pytanie zespołowi. Dlatego dobrze przygotowana baza to najprostszy sposób, żeby więcej spraw kończyło się już w pierwszej rozmowie.
- Na start wystarczą materiały, które placówka już ma: strona, cennik, notatki rejestracji.
- Checklista poniżej pomaga uzupełnić brakujące grupy pytań.
- Odpowiedzi powinny być krótkie i dać się przeczytać na głos.
- Przed startem warto zrobić kilka rozmów próbnych, a po starcie raz w tygodniu przejrzeć pytania bez odpowiedzi.
Od czego zacząć: materiały, które placówka już ma
Większość odpowiedzi już gdzieś istnieje. Zwykle są rozproszone: część na stronie internetowej, część w cenniku, a część w głowach osób z rejestracji. Pierwszy krok to zebranie ich w jednym miejscu.
- Strona internetowa: godziny, adres, lista usług i lekarzy, zakładka z najczęstszymi pytaniami.
- Cennik i regulamin: aktualne ceny, zasady odwoływania wizyt, formy płatności.
- Notatki rejestracji: karteczki przy telefonie, wewnętrzne instrukcje, listy „kto co robi”.
- Pytania z ostatnich tygodni: warto poprosić rejestrację, żeby przez kilka dni zapisywała, o co pytają pacjenci. Taka lista szybko pokazuje, czego brakuje w oficjalnych materiałach.
Przy zbieraniu materiałów dobrze jest od razu ustalić, kto w placówce odpowiada za bazę wiedzy. Jedna osoba z rejestracji lub kierownik placówki wystarczy. Chodzi o to, żeby zmiany miały właściciela.
Checklista: co powinno znaleźć się w bazie
Poniższe grupy pytań powtarzają się w większości placówek. Nie każda pozycja dotyczy każdej placówki. Warto jednak przejść przez wszystkie i świadomie odhaczyć te, które Państwa nie dotyczą.
Dane placówki
- Pełna nazwa placówki, tak jak ma się przedstawiać asystent.
- Adres z kodem pocztowym, piętro i numer gabinetu lub lokalu.
- Godziny pracy placówki i godziny rejestracji, jeśli się różnią.
- Godziny w święta, długie weekendy i dni nietypowe.
- Inne sposoby kontaktu: e-mail, strona internetowa, rejestracja online.
Usługi i specjaliści
- Lista usług z nazwami, których używają pacjenci, a nie tylko nazwami z cennika.
- Kto wykonuje daną usługę i w jakie dni przyjmuje.
- Czas trwania każdej wizyty lub zabiegu.
- Dla kogo jest usługa, na przykład od jakiego wieku przyjmowane są dzieci.
- Które usługi wymagają skierowania i czy są dostępne w ramach NFZ, czy tylko prywatnie.
Zasady umawiania
- Na ile dni lub tygodni do przodu można umówić wizytę.
- Czy pierwsza wizyta różni się od kontrolnej, na przykład długością.
- Jak przenieść albo odwołać wizytę i do kiedy można to zrobić bez konsekwencji.
- Jakie dane asystent ma zebrać przy zapisie, na przykład imię, nazwisko i numer telefonu.
- Co zrobić, gdy pacjent prosi o termin, którego nie ma w grafiku.
Przygotowanie do wizyty
- Co zabrać ze sobą: dokument tożsamości, skierowanie, wcześniejsze wyniki.
- Ile minut wcześniej przyjść, na przykład na pierwszą wizytę.
- Instrukcje organizacyjne ustalone przez placówkę, na przykład czy na badanie trzeba przyjść na czczo.
Ceny i płatności
- Aktualny cennik w jednej wersji, z datą ostatniej zmiany.
- Formy płatności: gotówka, karta, przelew, płatność online.
- Faktury, pakiety, abonamenty i honorowane ubezpieczenia.
Dojazd i parking
- Parking: gdzie, czy płatny, czy są miejsca dla osób z niepełnosprawnościami.
- Wejście do budynku, winda i dostępność dla osób na wózku.
- Najbliższy przystanek i punkty orientacyjne, które ułatwiają trafienie.
Sprawy, których asystent nie załatwia
- Lista spraw, które zawsze trafiają do personelu: objawy, wyniki badań, pytania o leczenie, skargi.
- Co asystent ma wtedy powiedzieć pacjentowi i kto oraz kiedy się z nim skontaktuje.
- Komunikat na sytuacje nagłe: w zagrożeniu życia numer alarmowy 112.
Ostatnia grupa jest równie ważna jak pozostałe. Asystent głosowy nie udziela porad medycznych i nie ocenia objawów. Pacjent powinien jednak usłyszeć jasną informację, co dalej z jego sprawą.
Jak pisać odpowiedzi, żeby asystent dobrze je przekazał
Asystent czyta odpowiedzi na głos, więc liczy się nie tylko treść, ale też forma. Kilka zasad bardzo pomaga.
- Jedna sprawa w jednej odpowiedzi. Osobno godziny, osobno parking, osobno ceny.
- Pełne zdania zamiast skrótów. „Doktor Kowalska” zamiast „dr K.”, „gabinet numer 3” zamiast „gab. 3”.
- Liczby zawsze z jednostką. „20 minut”, „150 zł”, „od 8:00 do 16:00”.
- Jedno źródło prawdy. Jeśli cena zmienia się w cenniku, zmienia się też w bazie. Dwie różne wersje to najczęstsza przyczyna pomyłek.
- Bez wewnętrznego żargonu. Pacjent nie wie, co znaczy „pakiet B” czy „wizyta typu K”.
Test przed startem: kilka rozmów próbnych
Najlepszy test bazy wiedzy to telefon. Przed startem warto, żeby dwie lub trzy osoby z zespołu zadzwoniły do asystenta tak, jak dzwonią pacjenci. Każda rozmowa trafia do panelu z nagraniem i transkrypcją, więc łatwo sprawdzić, co poszło dobrze, a co trzeba poprawić.
- Proste pytania: godziny, adres, cena jednej usługi.
- Pytania zadane potocznie, na przykład „ile kosztuje wizyta u dentysty dla dziecka”.
- Dwie sprawy w jednej rozmowie: umówienie wizyty i pytanie o parking.
- Pytanie o usługę, której placówka nie wykonuje.
- Pytanie medyczne, przy którym asystent ma przekazać sprawę personelowi.
Po każdej serii rozmów wystarczy poprawić lub dopisać odpowiedzi i zadzwonić jeszcze raz. Zwykle po kilku rundach baza obejmuje sprawy, z którymi pacjenci dzwonią najczęściej.
Po starcie: baza rośnie razem z rozmowami
Nawet najlepiej przygotowana baza nie przewidzi wszystkiego. Pacjenci zawsze zapytają o coś, o czym nikt nie pomyślał. Ważne, żeby takie pytania nie ginęły.
W panelu 4SupAI służy do tego zakładka „Pytania do uzupełnienia”. Gdy asystent nie zna odpowiedzi, pytanie trafia właśnie tam, razem z cytatami z rozmów i liczbą wystąpień. Na przykład pytanie „Czy lekarz przyjmuje dzieci poniżej 3 lat?” mogło paść w 7 rozmowach w ciągu tygodnia. Od razu widać, które braki są najpilniejsze.
Przycisk „Sugeruj” przygotowuje propozycję odpowiedzi. Zanim trafi do bazy, warto ją sprawdzić i w razie potrzeby poprawić. Po zapisaniu asystent korzysta z nowej odpowiedzi w kolejnych rozmowach.
Rytm aktualizacji
- Raz w tygodniu: przegląd zakładki „Pytania do uzupełnienia”, zaczynając od pytań, które padają najczęściej.
- Przy każdej zmianie cennika, grafiku lub usług: aktualizacja odpowiedzi tego samego dnia.
- Przed świętami i długimi weekendami: godziny pracy i informacja, gdzie szukać pomocy, gdy placówka jest zamknięta.
- Raz na kwartał: przegląd całej bazy i usunięcie nieaktualnych odpowiedzi.
Więcej o tym, co mówić pacjentom, którzy dzwonią po zamknięciu rejestracji, piszemy w artykule „Telefon po godzinach: co zrobić z pacjentami, którzy dzwonią wieczorem”.


